Hugloreklame på krus

Det vert årsmøte i Bygdalaget torsdag 23.mars, på skolen, kl. 19.00 (merk tida).  Det vert informasjon om sakene styret har arbeidd med siste året, årsreknskap og val av styremedlemmar.  Det vert og oppsummering av LivogLyst prosjektet som no vert avslutta, og informasjon om kva som skal skje vidare.

Saker ein vil ta opp, kan leverast til styret snarst.  Det vert høve til benkeforslag og ein ymse-post.

Alle huglarar og hytte- og huseigarar velkomne!

Arne Sortland

Frå ein tur til Stockholm.

Me var fire i lag som kjøyrde i frå Oslo i bror min sin bil. Det var Knut bror min og kona hans ho Solveig, Nils og meg. Me reiste frå Oslo i halv sju tidi. Det var best vera tidleg ute for  me hadde langt å køyra heile 556 km. Veret var fint, lite disig til å byrja med men det vart betre etter kvart soli steig.

Det fyrste me merka oss då me var komne litt austanfor Oslo var dei skogkledde åsar, ikkje noko bratte fjell so som me er vane med. Vegen den gjekk for det meste midt etter bygdi med kornåkrar på milevis på båe sider og so lenger ute, skog så langt ein såg. Nokre få stader gjekk vegen igjennom berre skog. Elles var det berre kornåkrer kor ein såg. Sume stader var dei i arbeid med skurden. Me såg både sjølvbindar og skurtreskar i arbeid. Skurdtreskarane sler og tresker kornet og fyller i sekker og syr attfyre dei og so la dei i rader på åkeren til store lastebilar tok dei opp og kjøyrde dei til kornsilo. So det var anna som me var van til. Stå å påta med ein sigd.

Vegane var og ikkje som me var vane med. Dei var asfaltera og to kjøyrebanar med kvitmåla stripa etter  midten. Den første tettbygde staden me kom til heite Ørje. Den kunne vel vera umlag som Leirvik. Men derfrå og til svenskegrensa var berre ei mil veg heller so. So det tok ikkje så lang tid fyrr me var ved merkesteinane. Tollstasjon var og like ved. Der og var det fort gjort å verta ferdig. Dei skulle berre ha nummeret på bilen, det var alt.

So var det å fara vidare. Det fyrste me merka oss då me kom over grensa var vegane. Dei var endå beinare og flate og med gul stripa etter midten so farten vart og der etter. Den fyrste byen me kom til heite Årjäng. Her som i Østfoll gjekk vegen so å segja midt etter dyrka mark. Her og var det korn og atter korn, so langt ein såg, og så langt ute skog.

Den neste byen var Grums. Ikkje noko stor by. Sidan vart det kortare millom byarn. Byane me kjøyrde igjennom heite Karlstad, Kristinehamn, Karlskoga, Ørebro, Årboga, Kungsør, Eskilstuna, Strengnes og Sødertelje. I alt 11 byar. Sume av dei var vel på storleik med Stavanger. Frå Sødertelje til Stockholm er umlag 3 mil. Der var vegen enno breidar 2 kjøyrebanar kvar veg og med brei grasstripa etter midten. Me stoppa i mest alle byarne me for igjennom og var ute og såg oss um.

So var me då framme i Stockholm etter tolv og ein halv time og me kan vel seia ein hadde kjøyrt so og seja igjennom ei kornåker heile tidi. Det var berre ein 2-3 stader me såg kuer, umlag 50 på kvar stad.

Me var bra heldige med rettning då me kom til Stockholm, me tulla lit men så spurgte me på ein bensinstasjon men dei var like vis, men me fann då fram etter vegskilti.

Det fyrste me la merke til då me kom til Stockhom var alle dei bruer. Byen ligg på ei mengd med øyar og alle var samanbundne med bruer og sume stader var der tunel som jarnvegen gjekk under vatnet. Sume av bruene hadde to høgder. Det var berre forlite tid me hadde i Stockholm so me fekk ikkje sjå so mykje, men noko for me no yver og. Dei av byggnadene der ruvar mest var nok det Kungliga slottet som det heite. Det var ein stor murbygnad i 3 – 4 høgder men det verka grått og trist.. Riksdagbyggnaden var og eit storbygg. Det låg på ein annan holme. Me var inne og såg Storkyrkan. Det er vel det sama som domkyrkja. Det var ei gamal fin kyrkja med mykje gullstas. Lengst inne med talarstolen var stolar for dei kongelige. Dei var høgt oppå veggen, i høgd med talarstolen. Ein for Kongen på den eine sida og for Dronningi på den andre. Stolane var vent utskorne med gullkanter og gullkrune yver til tak. Lengst innum koret var sarkofag med gamle kongar og fyrstar, og skulpture i full storleik av dei som låg der.

Butikkarne var noko utanom det me var vane med. Som oftast var dei i 4 høgder. 3 med varer av alle slag og eine høgdi var resturang, der fekk ein kjøpa middag og kaffi etter ynskje. Sume varer var ein god del billigare der en heime. So som elektrisk utstyr, kjøkkenutstyr og steintøy.

So var me i Gamla Staen som det heite. Der var smale gater med store varehus på båe sider. På grunn av smale gater fekk ikkje bilarne køyra der. Ein og annen open plass var der og med vannpost og den slags.

Dyreparken, Skansen dei kalla, var og noko for seg. Der var all slags villdyr eit utal av aper og tropefuglar, elefant, bjørn og alle sortar villdyr som me har i Norge. Alle dyr var so spake. Ekorn til dømes åt av handi når me gav dei noko, like eins fuglar og, dei var spake som hønsa heime.

So hadde me ein fin båttur på hamna ”Seitsing” Der var gaid med som fortalde um dei mange kanalar og fabrikkar og skular og mangt anna. Me var fire nasjonar med båten, umlag 30 i alt. Han snakka svensk tysk og engelsk. Båtturen tok 1 time og me fekk sjå ein hel del. Der var eit utal av motorbåter og seglbåter, i alt innregistrera 26000 lystbåtar på Stockholm hamn. Ein kanal me for i gjennom var bygd av kong Karl den 12. Det var russafangar som hadde gjort arbeide. Det var fint og velstelt over alt kor me for, so det såg ut for at det var velstand over alt.

 Etter 2 dagar i Stockholm bar det på heimveg att. Då var det sundag so me tok det litt med ro, me var ute og såg oss om i dei ymse byar. Landet er so flatt der borte, for at dei skal få trykkvatten bygger dei svære vasstårn so dei pumpar vatnet uppi og so får dei trykkvatten der frå. I Ørebro var eit kjempetårn på skap som ein sopp. Det heitte og Soppen. Der var heis som gjekk midt etter tårnet so me kjørde opp. 58 meter yver fjellet det stod på Tårnet rumde vel 9000 kubikkmeter vatn. Oppe på toppen var det resturang og suvernir butikk. Der var mykje folk og mange nasjonar, etter flaggi å døma og mange språk var der å høyra og, oss tok dei helst for Engelsmenn heller finnar der burte.

 Me kom til Oslo i 1 tida um natta og me var alle einige me hadde havt ein fin tur.

Gode kaker på søndagskafé

19. februar blir det søndagskafé igjen!  Arrangør erHuglo Bygdekvinnelag.  Kafeen åpner kl. 15 i ungdomshuset, og omtrent kl. 15.30 kommer Johannes Slettebø og kåserer om sine opplevelser som dyrlege og kanskje deler han noen andre tanker med oss óg.

Arrangørene ønsker hjertelig velkommen!

På årsmøtet til Huglo IL fredag 27. jan vart det gjennomgong av resultata og trekkjing av kake, der den heldige vinnaren vart Sigurd Huglen.

Desse har tatt alle postane:                        
Alfred Unneland                                       
Gunn A. Fjøra
Knut J. Gram
Sigurd Huglen
Sissel Haukanes
Linda Haukanes
Gaute Haukanes
Konstanse Bjelland
Asgeir Bjelland
Kevin Casey
Marion Casey
Roald Nordtveit
Magne Huglen
Elisabeth Unneland
Nils Straume
Sigurd Hauglum
Unn Kristin Hauglum
Lars Stemland
- Av desse har Alfred Unneland tatt alle postane to år på rad, og får derfor ei flott drikkeflaske med HIL gravering.

Gull (85%):
Kristin Mürer Stemland

Sølv (60 %): Bjarte Wiberg, Tormod Stemland, Per Egil Sæter, Asgeir B. Albretsen, Berit Straume, Åge Johansen, Tora Wiberg, Amalie Malmo, Anne Jenny Malmo, Nils Olav Taranger, Hans Stemland.

Bronse (35%): Kristoffer F. Sortland, Lars Stemland Eide, Dag Willgohs, Kenneth Nordtveit, Morten B Albretsen, Siv Johnsen, Øyvind F. Sortland, Silje Nordtveit, Andreas Malmo, Konstanse Malmo, Eline Bruntveit, Wenche Taranger, Kjell Eide, Guro Stemland Eide, Marit Stemland Eide, Enrique T. Wiberg.

Turorienteringa føregår frå påska til 1. oktober med 25 postar rundt om på øya.

Me håpar på like stor deltaking på turorienteringa i 2012!

Først av alt. Hald av helga 27. – 28. juli 2012! Denne helga er det nemleg duka for årets storsatsing på Huglo. Fabrikken 2012.

I jula har eit knippe unge vaksne samla seg, og starta planlegginga av det som kjem til å bli ein musikkfestival med høg trivselfaktor, mykje god musikk og fellesskap.

Eit ynskje om å skape folkeauke, liv og røre på øya er hovudinspirasjonen, og me håpar at dette tiltaket vil samle fastbuande, tilreisande, og ikkje minst potensielle tilflyttarar. Dette gir oss eit unikt høve til å vise fram øya vår.

Eit arrangement som satser på å fylle lagerhallene i fabrikken på Tongaskjæret, krever store ressursar. Noko me på Huglo har mykje av!

Me trenger alt frå vakter til scenearbeidere, fra bossplukkere til geishaer (artistkontakter). Men mest av alt, ei positiv innstilling til prosjektet!

Håper at akkurat du har lyst å bidra til at me på Huglo kan skape ein festival som setter øya vår på kartet.

De høyrer frå oss!

På vegne av festivalstyret

Christian Notland

Festivalsjef

God stemning på Huglo Live

Vil du vere med og støtte Huglo Idrettslag? -Bli medlem!
Medlemskontigenten for 2012 er på 100 kr. På førehand takk.
Konto nr: 0533 37 23400

Bindande påmelding til Astrid Eikeland 53495644, Pris 300, medl. 250.

I anledning smalahåvefesten, vert det også arrangert swingkurs i Fjellheim Laurdag klokka 11.30. Feire års noregsmeister i folkeswing, Sindre Spilde kjem med nye tips og triks til nye og meir erfarne dansarar. Swingkurst er gratis.

Popp-opp huset i Skarvene

No har 1. Lucifer og 2. Diana flytta inn i verdas fyrste Popp-opp hus!  Lucifer stirra lenge på huglo.no sin utsende, men til slutt fekk eg lov til å snakka litt med Diana. 

Og ho er vel nøgd med det nye huset sitt, bygt av 3 seksjonar á 25 m2, altså med buflate  på 75 rutemeter.  Eit par små vatnlekkasjer vart retta raskt, boda er ikkje ferdig ennå, og sjølv har ho ikkje fått alt på plass, men ho og Lucifer har funne seg godt tilrette.  Varmepumpa (ikkje standard i huset) står på svakt, og det er inga problem med å halda heile huset varmt.  Den andre varmekjelda er golvvarme i det store kombinerte vaskerommet og badet.  Her er det dusjhyrna, god plass til badekar, men det har ikkje Diana.   På moderne vis er stova og kjøkenet i eitt, berre delt av med ein halvvegg.  Huset ligg sånn til at ho har sol nesten heile dagen, med veranda utanfor stova i heile bredden av huset.  Her skal Diana og Lucifer slikka sol til sumaren – trur dei optimistisk.

Og alle forskriftene er følgt opp:  Her er installert ventilasjonsanlegg i det vesle huset – som ikkje kan stå på meir enn kanskje heilt svakt, for ellers kjenner ein trekken og det susar så ein mest ikkje kan snakka saman.  Og på badet stikk det ut røyr både i golv og vegg og inne i eit skap på veggen, for då kan Diana sjå om ho har vannlekkasje.  Og varmepumpa måtte inn av di forskriftene krev to installerte varmekjelder, sjølv om Diana helst berre ville ha ein elektrisk omn fyrste vinteren og så bestemma seg for om ho ville ha vedomn.  Forskrifter er viktige!  Men huset er er akkurat det Diana treng, seier ho, stort nok og varmt og rimeleg.

Prosjektet er vellukka, og har vore til tosidig glede;  Både Diana og tømrarlinja på Stord Vidaregåande er nøgde.  Elevane har gjort godt handverk og dei har heilt sikkert lærd mykje den tida dei har jobba med huset.  Når kjem det neste Popp-opp huset?  Og kanskje eit stort nok til ein barnefamilie?

Fyrst må ein verta godtatt av Lucifer

Kjøkkenet

Berre rør!

Spøkelseshuset på Tveit

I dette huset bur det, etter folkemunne, eit spøkelse.  Det var eit eldre kvinnfolk som gjekk igjen, sa dei som hadde greie på det.  På seine kveldar kunne folk som gjekk forbi, høyra at nokon gjekk ikring der inne  i tresko.  Johannes Tveit, som på den tida var eigar av huset, var ein flink snekker, han hadde ein liten verkstad der.  Ein gong fekk han – Johannes – så mykje arbeide at han leide Knut til å hjelpa seg med snekringa.  Knut jobba alltid om kveldane.  Ein kveld vart spøkelset lei av at han var der, fortalde Knut. ” Høvelbenken rista og høvelspona gauv”, sa Knut etterpå.  Då vart han så fælen at han la på sprang heim og han snekra aldri meir i det huset.

Seinare ein gong sto Johannes på butikken og fortalde om spøkeriet og at han sjølv hadde høyrt at nokon gjekk omkring der inne i huset..  Adina Sørli sa at det sikkert var rotter han  hadde høyrd.  Då svarte Johannes:  “Har du nokon gong høyrt rottå gå i tresko, du?”

MF Folgefonn

Jon Olav har, etter at han hadde sendt den førre e-posten, snakka med Hans Christian Tveitsme i Norled (som tide sjø no heiter) og har etter avtale med han sendt ny e-post:

“Eg viser til tidlegare e-post sendt 16.12.11 og telefonsamtale 03.01.12.

Ferjeavgang frå Jektevik kl. 15.40 etter gamal rute, før 01.01.12, var den ferjeavgangen som 19 arbeidsreisande og 3 elevar i vidaregåande skule frå Huglo brukte for å reisa heim etter endt arbeidsdag.  Samla er det ei gruppe på 22 personar frå Huglo som dagleg dette året brukte ferjeavgangen 15.40 frå Jektevik, og dette var vårt einaste reisealternativ.  Alle sluttar arbeidsdagen sin kl. 15.00, både vidaregåande skule og arbeidsplassar.  Ferjeavgang 15.40 frå Jektevik var ok for oss.  Kjøyretida frå Leirvik er 15 minutt og 15.40-ferja passar.  Tidlegare gjekk denne ferja kl. 15.30, og det høvde ennå betre.

Dei ruteforandringane som har skjedd med 15.40-ferja, har alle gått i vår disfavør, frå 15.30 til 15.40 og no 15.50, og gjer det mindre attraktivt å bu på Huglo og arbeida og gå på skule på
Stord.

Arbeidsreisande frå Tysnes har no fått eit nytt reisealternativ frå 01.01.12 i ferjeavgang 15.20 frå Jektevik som går direkte til Hodnanes og er der 15.30.  Derfor ser ein at mange frå Tysnes reiser heim med 15.20-ferja frå Jektevik.

Av dei arbeidsreisande på ferjeavgang 15.50 frå Jektevik utgjer dei 22 personane frå Huglo ei stor passasjergruppe, og no ein større andel sidan mange arbeidsreisande frå Tysnes reiser med ei tidlegare ferje, 15.20.  Derfor vil me be om at Huglo vert prioritert og at 15.50-ferja kan gå direkte til Nordhuglo frå 1.mai 2012.  Då vil me vera på Nordhuglo 16.05 som tidlegare.

Me har full forståing for at elevar frå Fitjar vidaregåande skule må ha ei korresponderande ferje.  Vårt forslag om direkteferje til Nordhuglo frå Jektevik 15.50 tek omsyn til det.

Mvh John Olav Heggland

På vegne av elevar i vidaregåande skule og arbeidsreisande frå Huglo”

Då er kanskje siste ordet sagt i denne omgangen og me får venta og sjå kva som skjer 1.mai?